تاریخچه دریل ها و کاربری آن

تاریخچه دریل ها و کاربری آن

تاریخچه دریل ها برمیگردد به زمانی که انسان های اولیه می خواستند چیزی را سوراخ کنند که  از وسایل دست سازی همچون سنگ ها و چوب های نوک تیز استفاده می کردند.

این تاریخچه دریل ها،  براساس گفته مورخان به حدود ۳۵۰۰۰سال پیش برمیگردد.

پس از آن دریل های کمانی بودند که قدمتی در حدود ۱۰۰۰۰ سال داشتند و درادامه

در مورد آن ها توضیح خواهیم داد. اما تاریخچه دریل یا مته و ساخت و تولید این

دستگاه پرکاربرد بصورت امروزی، به سال های ۱۷۸۰تا۱۷۹۰میلادی برمیگردد.

جایی که در کشور انگلیس از ساخت مته هایی اولیه رونمایی شد.

تاریخچه دریل ها و کاربری آن

کاربرد مته ها، یا دریل های اولیه که در کشور انگلیس ساخته و تولید شدند، بیشتر جهت سوراخ کردن چوب در صنایع چوبی و نجاری بودند. جایی که به یکی از وسیله های پرکاربرد در این صنعت تبدیل شد. زیرا سوراخ کردن چوب با چکش و میخ و این قبیل وسایل، بسیار سخت و طاقت فرسا بود. با پیدایش دریل این کار برای نجاران در صنایع چوبی بسیار راحت شد. تاریخچه دریل و مته هایی که برای سوراخ کردن وسایل فلزی به کار می رفتند هم چندان تفاوتی با مته هایی که برای سوراخ کردن وسایل چوبی استفاده میشدند نداشت. بلافاصله تولیدکنندگان به فکر افتادند که دریلی تولید کنند که توانایی سوراخ کردن فلزات را نیز داشته باشد. که این کار نیز انجام شده و دریل هایی با این توانایی، تولید و به بازار عرضه شدند.

دریل های ساقه گرد

در نوع دوم از مته ها که مته های شیار دار نامیده می شوند، خود براساس تعداد شیارها به دونوع چهار شیاره و پنج شیاره تقسیم بندی می شوند. انواع ۵ شیاره دریل ها، که پس از تاریخچه دریل سازی در اواخر قرن ۱۸ میلادی در انگلستان و پس از گذشت سالیان تولید آن ها رواج یافت، نسبت به انواع ۴ شیاره آن ها کاربرد بیشتری داشته و بسیار حرفه ای تر عمل می کنند. همچنین کارخانه های سازنده این نوع از مته های پنج شیاره، تغییراتی را در نوک این مته ها ایجاد کرده تا کاربری حرفه ای تر و تخصصی تری داشته باشند. در اصطلاح تولید کنندگان مته های شیاردار، این مته ها را دو الماسه می نامند. هرچند که بعضی از تولید کنندگان این مته ها به عنوان نوآوری در کار خود، مته های ۴ الماسه نیز تولید می نمایند.

تاریخچه دریل ها و کاربری آن

امروزه ساخت مته ها و دریل ها معمولا با اهداف خاص و تخصصی انجام می شود و هر مته یا دریلی برای هدفی خاص تولید می شود که هرکدام از این مته های تولیدی، براساس نوع کاری که از آن ها انتظار می رود انجام دهند به شکل و فرم خاصی تولید شده و از مواد متفاوتی ساخته می شوند. این تنوع در تولید مته ها باعث ایجاد رقابتی در بین تولید کننده های این دستگاه های پرکاربرد شده است. پس از تاریخچه دریل سازی این رقابت ها بین شرکت های تولید این محصولات همیشه وجود داشته و هر شرکت یا تولیدی که محصولات بهتر و با کارایی های بیشتری را تولید و به بازار عرضه کند به طبع طرفداران بیشتری را نیز به سمت خود جلب خواهد کرد.

تاریخچه دریل سازی و انواع مختلف دریل ها باهم تفاوت هایی دارد و از زمانی که اولین دریل ها ساخته و اختراع شدند، پس از آن انواع دریل های متفاوتی ساخته و ابداع شدند. در ادامه به تاریخچه دریل سازی در مورد تعدادی از دریل ها اشاره می کنیم و در مورد آن ها توضیحاتی ارائه می کنیم.

تاریخچه دریل کمانی

همان طور که قبلا هم اشاره شد، دریل های کمانی جزء اولین دریل هایی بودند که در تاریخچه دریل سازی بوجود آمدند. این نوع از دریل ها به شکل کمان بوده و از ابتدایی ترین وسایل ساخته شده و سابقه ای در حدود ۱۰هزار سال دارند. نحوه کار با این وسیله ابتدایی به این شکل است که هرگاه اهرم دستی آن را عقب و جلو برانید نوک دریل حرکت دورانی داشته و به این صورت اجسام و وسایلی را که می خواهید سوراخ کنید با این وسیله می توان سوراخ کرد. هرچند که این وسیله بسیار ابتدایی بوده و جزء وسایل مکانیکی به حساب آمده و نسبت به انواع الکتریکی آن برای سوراخ کردن اجسام به انرژی بیشتری نیاز است. جالب اینجاست که پس از گذشت سالیان طولانی از تاریخچه دریل سازی خصوصا در مورد این نوع دریل، هنوز هم از این نوع دریل استفاده می شود. از این نوع دریل ، در مواردی چون کار برروی سنگ و چوب استفاده می شود.

تاریخچه دریل سازی و انواع مختلف دریل ها باهم تفاوت هایی دارد و از زمانی که اولین دریل ها ساخته و اختراع شدند، پس از آن انواع دریل های متفاوتی ساخته و ابداع شدند. در ادامه به تاریخچه دریل سازی در مورد تعدادی از دریل ها اشاره می کنیم و در مورد آن ها توضیحاتی ارائه می کنیم.

تاریخچه دریل ها و کاربری آن

همان طور که قبلا هم اشاره شد، دریل های کمانی جزء اولین دریل هایی بودند که در تاریخچه دریل سازی بوجود آمدند. این نوع از دریل ها به شکل کمان بوده و از ابتدایی ترین وسایل ساخته شده و سابقه ای در حدود ۱۰هزار سال دارند. نحوه کار با این وسیله ابتدایی به این شکل است که هرگاه اهرم دستی آن را عقب و جلو برانید نوک دریل حرکت دورانی داشته و به این صورت اجسام و وسایلی را که می خواهید سوراخ کنید با این وسیله می توان سوراخ کرد. هرچند که این وسیله بسیار ابتدایی بوده و جزء وسایل مکانیکی به حساب آمده و نسبت به انواع الکتریکی آن برای سوراخ کردن اجسام به انرژی بیشتری نیاز است. جالب اینجاست که پس از گذشت سالیان طولانی از تاریخچه دریل سازی خصوصا در مورد این نوع دریل، هنوز هم از این نوع دریل استفاده می شود. از این نوع دریل ، در مواردی چون کار برروی سنگ و چوب استفاده می شود.

 دریل دستی

تاریخچه دریل دستی به حدود یک قرن ونیم پیش برمی گردد. جایی که در سال ۱۸۷۷این نوع از دریل ها با نام Egg beater به بازار مصرف این نوع از کالا ها عرضه شد. این نوع از دریل ها نیز جزء دریل های مکانیکی به حساب می آید. این دریل ها نسبت به دریل های کمانی یک تفاوت دارند و آن این است که برای کار با دریل های دستی باید دسته ای که در کنار آن قرار دارد و شبیه یک رکاب دوچرخه است را چرخاند تا انرژی چرخشی تولید شده به سر مته منتقل شده و سر مته را به دوران درآورد و سوراخ را ایجاد کند. در حالی که در نوع کمانی این گونه نبود و برای به گردش درآوردن سر مته بایستی دسته آن را فقط عقب و جلو برد تا سوراخ ایجاد شود. البته با پیدایش این نوع از مته ها تحول عظیمی در ساخت مته ها، پس از تاریخچه دریل سازی ایجاد شد که زیر بنایی برای ساخت مته های برقی و امروزی به حساب می آمد.

 دریل های شترگلو

پس از ساخت دریل های دستی و استفاده های وسیعی که از این دستگاه ها در صنایع مختلف چوبی و فلزی، برای سوراخ کردن فلزات و چوب ها به عمل آمد، دریل های دیگری تحت عنوان دریل های شترگلو(Brace (drill که در ایران به این نام رایج است تولید شدند. این دریل ها معمولا در صنایع چوبی و نجاری استفاده می شوند و در صنایع فلزی معمولا فاقد کاربرد هستند. به هرحال نوعی دیگر از دریل ها پس از تاریخچه دریل سازی، این نوع از دریل ها بودند که در صنایع نجاری استفاده از آن ها توسعه و گسترش بسیار یافت.

دریل های الکتریکی

دریل های الکتریکی نسل جدیدی از دریل ها بودند که پس از

دریل های دستی که برای سوراخ کردن اجسام آهنی و چوبی

به زحمت زیاد نیاز داشتند، این دریل ها به راحتی و به وسیله

نیروی برق، کار سوراخ کردن اجسام فلزی و چوبی را انجام می دادند.

تاریخچه دریل های الکتریکی برمی گردد به اواخر قرن نوزدهم میلادی،

جایی که در سال ۱۸۸۹میلادی، مخترع و ابداع کننده ای استرالیایی

به نام  آرتور جیمز آرنات، این نوع از دریل ها تحت عنوان

دریل الکتریکی را اختراع کرد. اما ساخته او یک مشکل

بزرگ داشت و ان این بود که این نوع از دریل، به علت وزن سنگینی

که داشت قابل حمل و نقل نبود و کمتر کسی می توانست با این دستگاه کار کند.

برای حل این مشکل و پس از تاریخچه دریل الکتریکی که توسط

این مخترع انجام گرفت، شرکتی در اشتوتگارت آلمان توسط برادران

فین تاسیس شد، که بوسیله یک موتورالکتریکی و ابزارهای دستی،

یک دریل الکتریکی قابل حمل تولید و به بازار عرضه کردند. این دریل

الکتریکی، با وجود اینکه دارای موتوری قدرتمند تر از نوع قبلی خود داشت

اما باز هم سرعت کار آن پایین بود. ولی مزیت آن در قابل حمل بودن آن بود.

این دریل الکتریکی داری موتوری به وزن ۷.۵کیلوگرم بود و وزنی به مراتب کم تر از نوع قبلی خود داشت.

دریل های الکتریکی

پس از حدود ۱۵ سال و در سال ۱۹۱۰میلادی و حدود ۲۱ سال پس از تاریخچه دریل الکتریکی، شرکتی به همکاری دو نخبه آمریکایی در ایالت مریلند این کشور ساخته و پای گذاری شد. شرکتی به “نام بلک اند دکر”  که توسط دو جوان نخبه و کار آفرین آمریکایی به نام های دانکن بلک و آلونزو دکر تاسیس شد. این شرکت پس از حدود ۶ سال از تاسیس خود و در سال ۱۹۱۶ میلادی، دریل الکتریکی ساخته دست برادران فین را بهبود بخشید.

این دریل ها دارای ماشه بودند و هنگام فشار دادن ماشه روشن میشد و کار با آن را می توانستید آغاز کنید. دریل هایی که امروزه در بازار یافت می شوند و انواع بسیار متنوع و گوناگونی دارند، همه آنها توسعه یافته ی  این دریل های الکتریکی ساخته این شرکت می باشند. لذا این شرکت کمک شایانی را به پیشرفت و گسترش و توسعه ی این صنعت پرکاربرد در جهان امروزی کرده است.

دریل های امروزی

در مورد تاریخچه دریل های امروزی، بایستی این مطالب را خاطر نشان کنیم که پس از اینکه دریل های الکتریکی ساخته شرکت بلک اند دکر تولید انبوه پیدا کرده و روانه بازار شدند، هرروزی که از ساخت این دریل ها می گذشت رفته رفته ایده های نوین از سمت مخترعان جدید در جای جای جهان شکل گرفت. پس از آن و با گسترش صنایع مختلف، پیشرفت تکنولوژی و امروزی شدن تجهیزات و دستگاه ها، نیاز براین بود که ساخت دریل ها نیز هرچه بهتر و زیباتر انجام پذیرد.

دریل هایی با ظاهر زیبا و کیفیت های عالی که برای کارهای تخصصی و متنوع در صنعت های چوبی و فلزی مورد نیاز بودند ساخته و روانه بازار شد. شرکت های بسیاری در این زمینه تاسیس شد و دریل هایی با کاربرد های متفاوت و تخصصی برای خریداران این نوع تجهیزات عرضه داشتند. در این میان رقابتی بین این شرکت ها شکل گرفت و هر شرکتی که محصول خودرا با کیفیتی بهتر و عالی تر تولید می کرد، هواداران بیشتری پیدا می کرد. تا جایی که این رقابت سبب تولید محصولاتی با کیفیتی هرچه بهتر گردید. سبکی و راحتی استفاده از دریل، موردی بود که بسیار مورد توجه کاربران استفاده از این نوع دریل ها بود.

دریل

چون معمولا هنگام استفاده از دریل ها در ارتفاعات بالا، هرچه مته سبک تر باشد

کار با آن راحت تر است. لذا هرشرکتی که بتواند دریل هایی با کیفیت بالا و

درعین حال سبک تولید کند، از بقیه پیشی گرفته و در بازار تولید و فروش این

تجهیزات مهم و کاربردی در صنایع چوب و فلز کسب درآمد و سود زیاد خواهد کرد.

دریل:
دریلها در صنعت یکی از پرکاربرد ترین ابزارها هستند . تقریباً به جرات میتوان گفت که در کلیه صنایع کاربرد دریل امری اجتناب ناپذیر است . حتی شاید با تعبیری دیگر حضور دریل در کاربردها خانگی را هم اجتناب ناپذیر دانست . دریلها انواع بسیاری دارند که خیلی از آنها کاربرد خانگی ندارند اما ما به طور کلی به همه آنها اشاره خواهیم کرد.

تقسیم بندی :


1) بر اساس نحوه عملکرد به دو دسته پیستونی و گیربکسی تقسیم بندی میشوند . 
2) با توجه به نوع مکانیزم سه نظامشان به دو دسته سه نظام اتوماتیک و سه نظام آچاری
3) با توجه به نوع کارگیر مته : شیار دارد و معمولی
4) بر حسب سایز مته گیر از 10 میلیمتر تا 28 میلیمتر

دریلهای پیستونی با توجه به قابلیت قلم گیری ( تبدیل به چکش ) کاربرد خانگی ندارند . ( البته داشتن یکی از آنها در خانه خالی از لطف نیست ) !!!!
مکانیزم سه نظام اتوماتیک با توجه به سرعت بالا در تعویض مته گزینه مناسب تری است .
مته های شیار دار تنها متعلق به دریلهای پیستونی هستند
سایز 13 یا ماکزیمم 16 مناسب ترین سایز برای دریلهای خانگی هستند.

توضیحات فوق شاید برای انتخاب یک دریل خوب مکفی باشد . من با توجه به نکات فوق دریل زیر را انتخاب میکنم :
– سایز مته 13 میلیمتر
– قدرت حداقل 700 وات
– دارای سه نظام اتوماتیک
– کلید چپ گرد و راستگرد
– دارای مکانیزم جکشی.