کلاه ایمنی

وسیله‌ای محافظتی است که برای جلوگیری از صدمه رسیدن به سر استفاده می‌شود.

همچنین در فعالیت‌های خطرناک همچون ساخت‌وساز، کار در معدن و پلیس ضد شورش استفاده می‌شود.استفاده از کلاه ایمنی در  برخی صنایع اجباری میباشد .

ساختار بدنه کلاه ایمنی از سه بخش عمده تشکیل شده است که :

اولین لایه آن قسمت بیرونی کلاه یا همان چیزی است که ما می‌بینیم.

این لایه باید بر اساس وظیفه‌ای که به عهده دارد بسیار سخت و مقاوم در مقابل ضربه و سایش باشد.

به همین دلیل سازندگان سعی می‌کنند آن را از موادی سبک و مقاوم تهیه کنند که عمده‌ترین آن‌ها از ماده‌ای به نام ABS ساخته می‌شود.

این نوع ماده علاوه بر وزن پایین، مقاومت بالایی در مقابل ضربه‌های وارده دارد.

اما لایه داخلی، معمولاً از یونولیت ساخته می‌شود و باید جلوی انتقال نیرو به سر را بگیرد.

دلیل انتخاب این ماده را قدرت جذب بالای آن است

یونولیت به دلیل خلل و فرج فراوان علاوه بر جلوگیری از انتقال ضربه، ماده‌ای کاملاً قابل اعتماد برای تهویه هوا داخل کلاه است . 

این در حالی است که روی این یونولیت با پارچه‌ای به‌عنوان روکش که حساسیت خاصی برای پوست سر و صورت ایجاد نمی‌کند،

پوشانده شده که به زیبایی داخل کلاه می‌افزاید.

کلاه ایمنی

در نهایت نوبت به طلق مقابل کلاه می‌رسیم، این قطعه نیز از موادی که ضریب شفافیت بالایی دارند ساخته می‌شود

و استاندارد انتخاب مواد پلاستیکی در این بخش از سوی کارشناسان 85 درصد تعیین شده است.

بدون شك یكی از بخش‌های حساس بدن انسان در برابر حوادث، ناحیه سر می باشد.

چراکه در این ناحیه اندام‌های حیاتی و سیستم اعصاب مركزی بدن قرار گرفته است كه وارد شدن كوچكترین ضربه به آن ناحیه می‌تواند باعث مرگ فرد و یا موجب خسارات جبران ناپذیر و دائمی در فرد گردد.

سالانه دو میلیون صدمه و آسیب به سر شامل شکستگی های جمجمه، فک و صورت در میان کارگران رخ می دهد.

به طور كلی خطرات عمده‌ای كه ناحیه سر را در محیط‌های شغلی تهدید می‌نماید شامل:

– خطر ناشی از ضربه‌های وارده به سر در اثر سقوط اشیاء ‌روی سر و یا برخورد با  اشیاء ‌سخت از جناحین.

– خطر پاشش گدازه‌های مواد مختلف معدنی ذوب شده در فرایندهای ریخته‌گری ذوب.

– پاشش مواد شیمیایی مایع.

– گیرکردن موی سر در بین بخش های متحرک ماشین آلات.

– خطر تماس با خطوط انتقال برق ‌دار و تجهیزات الكتریكی.

کلاه ایمنی

کلاه های ایمنی برای به حداقل رساندن میزان ریسک حادثه می بایست دارای خصوصیات زیر باشند:

– میزان فشار وارده به جمجمه را از طریق تقسیم و توزیع نیرو تا حد امکان کم نماید.

– پوسته کلاه، سر را از برخورد مستقیم با اشیاء محافظت نماید.

– پوسته کلاه باید دارای شکل آیرودینامیکی باشد که پس از برخورد با اشیاء مسیر آنرا به سمت دیگری منحرف نماید

تا از وارد کردن فشار به یک نقطه جلوگیری شود.

یراق آلات داخل کلاه دارای قابلیت هایی جهت تقلیل فشار وارده به سر و گردن فرد باشد.

– استفاده از آن طاقت فرسا نبوده و کاربرد آن برای کاربران راحت باشد.